Drum 'n' Bass
 Jest wiele odmian "połamanej" muzy, którą dużo ludzi mylnie nazywa Drum'n'bass, mimo iż tak naprawdę większość z tych gatunków nie ma z tą nazwą nic wspólnego. Ponieważ instrumenty używane w Drum`n`bass są często wykorzystywane w innych typach muzyki trudno więc, laikowi poprawnie zidentyfikować styl danego utworu. Są trzy elementy które są charakterystyczne dla stylu drum`n'bass. Dla zilustrowania brzmienia drum'n'bass posłuzymy się trzema charakterystycznymi przykładami
1. Dźwięk elektroniczny który w istocie składa się z instrumentów typu wiatr, skrzypce którym nadają wprowadzający nas świat prawdziwego Drum'n'bass'u charakter, zawierającej samo tło, przestrzeń i atmosferę Drum'n'bass. 2. Linia basowa stosowana w Drum'n'bass, Jest bardzo różna od prostych basów pochodzących z muzyki np. House. Jest ciemny, ponury wywodzący się z pod wpływów dub'u lub reggae. Zauważ że nie jest to typowy bas jaki stosowany jest w muzyce klubowej typu Club House (Gabber lub Hardcore). 3. Wzór beat'u stosowanego w tym stylu, który w zasadzie można okrelić jako szybki breakbeat. Ścieżka perkusyjna różni się znacznie od House'a zarówno pod względem szybkości jak i samego wzoru. Wzór perkusji w House'ie wygląda 1 2 3 4, podczas gdy w Drum'n'bass jest 12 33 4 przy czym różnica w brzmieniu tych beatów jest znaczna. Do perkusji dodawany jest bas, następnie tło i atmosfera aby w pewnym momencie wszystko zamilkło i zostało tylko tło, do którego po pewnym czasie znów dołącza bas i perkusja rozkręcając utwór na nowo. Co jakiś czas słychać odgłosy ptaszków, wiatru itp... Dobrym przykładem twórcy drum'n'bass jest Jacob's Optical Stairway, znany bardziej jako 4 Hero.

GABBA
 Może być też GABBER (HardCore holenderski), styl najbardziej popularny w Holandii, Niemczech a u nas w Polsce jego kolebką są Kielce. Cechą charakterystyczną jest bardzo szybki (niekiedy obłędnie - powyżej 200 bpm.), ostry beat i elementy break-beatu, industrialu, noiz. Jest to po prostu styl bardzo szybki, energiczny, bezwzględny, mocny i brutalny - coś tylko dla maniaków gatunku. Tylko niewielu jest w stanie wytrzymać choćby kilka a co dopiero kilkanaście minut w tempie ponad 200bpm (czyli około 3 uderzeń na sekundę) przy takim tempie po około 10 minutach ścina się białko w mózgu..... I pomyśleć, że ten styl jest całkiem popularny w niektórych kręgach.

HARDCORE
 Maksymalnie wyostrzona odmiana brytyjskiego techno. Zapoczątkowany na przełomie lat 80-tych i 90-tych (za rok narodzin uważa się rok 1991, kiedy to powstał kawałek 4 HERO "Mr. Kirk's Nightmare", inni za rok narodzin uznają rok 1987/88). Pierwsze utwory hardcore'owe pochodzą od house'u - tempo 125 bpm zwiększono do 135-140 bpm. Charakterystyczne dla hardcore'u jest przyspieszanie i rozciąganie dźwięków, wsteczne odtwarzanie i miksowanie dźwięków z samplowanymi bitami, koncentracja na sekwencjach bitowych i basowych. Za przykład może posłużyć pierwszy album The Prodigy "Experience" (typowo hardcore'owy) HAPPY HARDCORE Tempo zwiększone do 150-155 bpm. W porównaniu do hardcore'u wyciszone bity i basy oraz skupienie się na akompaniamencie i wokalu. "Happy hardcore to przewaga pianin, bity odłożone na bok, a do tego śpiewające babki zsamplowane z popowych kawałków". TERROR CORE Najcięższa odmiana hard core'u. Jeśli nie wiecie co to jest "muzyczny terror" to spróbujcie posłuchać na przykład składanki "Terror Done". Niektórzy twierdzą, że wszystko to co ma ponad 200bpm to sieczka i nic więcej - a jednak na świecie jest wielu zwolenników właśnie najostrzejszej odmiany hard core'u.

HOUSE
 Powstał około roku 1985/6 w Chicago. Wytworzył się z takich gatunków jak: groove, disco, electro, funku i innych. Kojarzony był z imprezami w starych, opuszczonych, zdewastowanych halach i magazynach - stąd nazwa "house" (od warehouse - ang. magazyn, hala), poza tym w Chicago Franikie Knuckles(ojciec house'u) założył klub pod nazwą Warehouse. House to chyba jeden z najbardziej tanecznych, wokalnych i funkujących gatunków muzyki określanej jako techno. Jego historia zaczyna się w klubach dla czarnoskórych gejów, którzy ze względu na kolor skóry i preferencje seksualne musieli "zejść do podziemia" by tam organizować imprezy. Po klęsce muzyki disco zaczęto rozglądać się za innymi rodzajami muzyki. Era disco dobiegła końca a tymczasem na parkietach klubów czekały setki klubowiczów spragnionych dobrej zabawy. Wtedy właśnie pojawił się Frankie Knuckles. Zaczynał w klubie The Gallery, gdzie razem z przyjacielem Larrym Levanem odpowiedzialny był za podtrzymywanie dobrej atmosfery i miedzy innymi za przygotowywanie ponczu, do którego dodawali LSD. Frankie zaczynał od przerabiania starych nagrań. Uzbrojony w żyletkę i magnetofon szpulowy przerabiał stare kawałki, wycinał części zbędne, wydłużał partie taneczne. Z czasem sięgnął po syntezator i TR-909 Rolanda. Prymitywna technika okazała się niezwykle skuteczna i przyniosła sławę Frankiemu nie tylko w Chicago, ale w całych Stanach. Jak sie później okazało - TR-909 stał się symbolem muzyki house i jej nieodłącznym elementem. Tak zostało zdefiniowane brzmienie house'u. W tamtych czasach nie było to nic innego jak tylko disco wzbogacone o mocniejszy rytm, w bardziej tanecznym wydaniu. Dziś house to mocny kick, dobry bas, wpadająca w ucho melodia, jakiś tekst , elementy disco i funk'u. Muzycy obywają się już bez trupy instrumentalistów, czasami całej orkiestry - tak niezbędnych przy nagraniach funk'owych i disco. Dziś wystarczy trochę sprzętu, stare płyty do zmiksowania. Obecnie centrum muzyki house w Europie jest chyba Francja. Głównymi przedstawicielami house'u są: Paul van Dyke, Daft Punk, Bob Sinclair, Dimitri from Paris, Cassius, Dj Sneak, Da Mob i wielu innych.

JUNGLE
 Wywodzi się z Angli (Londyn). Korzenie tego gatunku sięgają roku 1989. Gatunek wyewoluował w okresie 1990-1992 z breakbeat'u poprzez Hardcore do formy obecnej. W 1995 roku stał się poważnym gatunkiem muzyki elektronicznej, dzięki takim artystom jak 4 Hero, Goldie czy A Guy Called Gerald. W 1995 Goldie nagrywa charakterystyczny utwór: 21 minut do posłuchania . W tym czasie, znacznie powiększyła się różnica pomiędzy muzyką dance i jungle'em, podobnie jak pomiędzy techno i breakbeat'em. W tym okresie powstaje również znacząca dla jungle'a compilacja James'a Brown'a Into the Jungle Groove, która zawiera klasykę breakbeatu opartą na rytmach Funky Drummer. Gatunek ten można opisać jako przyspieszony breakbeat z wolną linią basową. Szybkość w BPM (bitach na minutę) wacha się w granicach 140-170 BPM. Linia basowa jest - czasami - o połowę wolniejsza od beat'u. Beat w breakbeat'ci jest grany na 1 2 33 4, gdzie na 2 i 4 uderzeniu słychać werbel lub stopę, podczas gdy na 1 czasami i 3 pozycji zawsze stosuje się twardą stopę. Linia basowa jest płynna, równa taka jak w oryginalnym dub'ie lub reggae.

MINIMAL
 Za pierwszego europejskiego muzyka-minimalistę w pełnym tego słowa znaczeniu uchodzi dzisiaj działający na przełomie wieków francuski kompozytor, pianista i ezoteryk Eric Satie, autor między innymi, utworu Vexation, składającego się z 840 powtórzeń tego samego motywu. Minimalizm jako odrębny nurt muzycznej awangardy wyłonił się w połowie lat 60. z utworu kalifornijskiego kompozytora Terry Rileya In C. Muzycy z tego kręgu - Steve Reich, La Monte Young, John Adams czy pop-minimalista Philip Glass - przyznawali sie do inspiracji wschodnią muzyką medytacyjną i egzotyczna muzykę ceremonialną. Muzyka minimalna adresowana była do ludzkiej podświadomości - opierała się na możliwie najmniejszych motywach muzycznych, które zmieniać się miały w toku bardzo powolnej, nieuchwytnej dla ucha transformacji, a ich tworzywem mogły być zarówno dźwięki instrumentów muzycznych, jak i odgłosy zaczerpnięte z rzeczywistości i poddane (lub nie) studyjnej obróbce. Steve Reich - największa gwiazda tego stylu muzycznego - porównywał utwór muzyczny do przesypujących się w klepsydrze ziaren piasku oraz do przechodzenia w stan spoczynku wytrąconej z równowagi huśtawki. Kompozytor, który cieszy się ostatnio największym komercyjnym wzięciem - Estończyk Aarvo Part tworzy muzykę minimalną wykorzystując poszatkowane kompozycje mistrzów z czternastowiecznej szkoły niderlandzkiej.
Doświadczenia minimalistów dodały odwagi kompozytorom utworów techno przynajmniej w trzech momentach. Minimalne nagrania dowartościowały zwyczaj redukowania warstwy muzycznej do form najprostszych, uczyniły ze struktury rytmicznej podstawę organizacji dźwięku muzycznego, a z faktu nieświadomego choćby słyszenia utworu - akt słuchania.

NEW AGE
 Uzdrawiający kryształ, dotyk rak i medytacje transcendatalne. Nie ma wątpliwości, ze scena trance ma wiele wspólnego z New Age. Jednak z powodu hippisowskich ubiorów i pseudohinduskich okładek płyt, wiele trancerów uważa new age za kierunek nieco podejrzany.

Nie-miksowanie
 Stała kość niezgody pomiędzy DJ-ami którzy grają z DAT-a i nie miksują, i tymi co miksują z winyli. Nie miksujący polega na długich wciągających introdukcjach, które są świetne na imprezach plażowych. W klubach publiczność woli raczej ciągle zmiany i miksowanie rytmów.

Party
 Dobre zakończenie dnia - czy jesteś w starym magazynie lub fabryce na starym terenie przemysłowym, w walijskiej dolinie, na zboczu góry w Japonii czy na azjatyckiej plaży. Jeżeli muzyka i ludzie są w porządku - nie ma nic lepszego na świecie.

PROG ROCK
 Dla wielu producentów trance główne źródło inspiracji, kiedy 20-minutowe riffy gitarowe zastępują 20-minutowymi riffami elektronicznymi. Hawkwind, pink floyd, Oziric Tentacles czy Jethro Tull są to nazwy, które możesz wymieniać, jeśli chcesz zrobić wrażenie.

Qat
 Roślina z północnej Afryki, żuje się ja dla lekko halucynogennego efektu. Przypomina nieco korę drzewa i nie jest zbyt przyjemna w smaku, ale jest za to ekologicznym, naturalnym źródłem odlotowych przeżyć.

Syntezator
 Jest dla trance'u tym, czym gitara dla rockowca.

TECHNO
 Jest muzyką tworzoną za pomocą komputerów i sprzętu muzycznego najnowszej generacji (syntezatory, keyboardy, stacje perkusyjne, miksery). U źródeł techno znajdował się house, dziś jedna z wielu odmian techno, który sam w latach siedemdziesiątych wywiódł się z disco. Za rok narodzin stylu house uważa się rok 1985, a jego kolebkę był znany klub w Chicago o nazwie WareHouse. Od początku lat dziewięćdziesiątych trwa nieprzerwanie ewolucja gatunku. Specjaliści doliczają się ponad 82 odmian tego rodzaju muzyki. Rozróżnia się między innymi 13 odmian techno, 5 ambientu, 8 house, 6 transu itd... Ich specyfika zależy od wpływów kulturalnych i geograficznych, osobistych gustów muzyków, otwarcia na inne style, a także ciągłego udoskonalania technologii sprzętu muzycznego.

Tie-Dye
 Obowiązkowy element stroju transowca. Ma wskazywać na egzotyczne podróże do goa czy Tajlandii.

TRANCE
 Wariacja muzyki techno zapoczątkowana w Niemczech (1992r.). Mieszanka szybkich rytmów i powolnych, długich dźwięków syntetycznych. Styl dość szybki, czasem chaotyczny. Wynalazca : Sven Väth. Znacznie szybszy od house'u no i oczywiście nie ma w nim ani odrobiny funk'u. W transie największy nacisk kładzie się na wywołanie atmosfery, nastroju a co za tym idzie i transu bądź innego stanu świadomości (jak kto woli). Niestety w niektórych miejscach na świecie wyklęta jako muzyka szatana. Przykłady: Tromesa, Mesmerisa, Gagarin 108(polskie!!), Juno Rector, Total Eclipse, Prana, Quirk, Saafi Bros., X-Dream, Hallucinogen, Sandman, Astral Projection, Man With No Name, Joujouka i wiele, wiele innych. ACID TRANCE Trance z kwasem po prostu - czyli opierający się na skwierczących dźwiękach wydobywanych z TB-303 Rolanda.

TRANCECORE
 Jako zróżnicowany gatunek, trance z jednej strony miesza się z nowoczesnym jazem, z drugiej strony spektrum zahacza o hardcore, trance core to czadowa mieszanka hardcore, ostrego techno i trance'u. A także heavy rocka.

Ultrafiolet
Najważniejsze źródło oświetlenia na imprezach trance. Promiennik UV maja dość mocy, aby ugotować mały posiłek w pięć minut a podłogę sali zmieniają w cos bardzo dziwnego, nawet jeśli nic nie brałeś. Transowcy noszą fluoryzujące w UV ubrania, malunki na skórze albo - co wygląda najbardziej odjazdowo szkła kontaktowe.

USA
Rozwojowy rynek dla trance'u. Rave i trance są tam dziwnie pomieszane, z ludźmi na imprezach noszącymi dziwaczne kombinacje białych rękawiczek, gwizdków, fluoryzującej odzieży i binds.